پروانه ات شدم تو ولی آتشم زدی
آرامش همیشه ی من را بهم زدی
پروانه ات شدم که به حکم خدای درد
یک سرنوشت تلخ برایم رقم زدی
یک سرنوشت تلخ , پر از پیله و قفس
سودای پر کشیدن از این خاک پر هوس
از هرم هر نفس نفست داغ می خورم
اما دلم خوش است که هستی , همین و بس
